Heidi! Kom op!
Hallo, Dete.
Ik ben heet.
Is het ver? Heidi, hij staat bovenaan.
Hallo, Dete.
Hallo.
Is dat de dochter van je overleden zus? - Ja.
Kom op, Heidi. We moeten gaan. - Ze is zo groot.
Kom op.
Waar breng je haar naartoe?
Naar haar grootvader. - Naar de alomaat?
Goeie hemel!
Dete.
Hij is goddeloos en haat elke levende ziel.
Ze zeggen dat hij het zelfs was vergeten hoe spreek je.
Moet ik haar in een huis stoppen?
Of geef haar voor een boer weten we het niet?
Je weet dat niemand het wil een extra mond om te voeden.
Misschien was ze beter af met vreemden.
Hij viel zelfs uit met zijn eigen zoon. Moge God zijn ziel laten rusten.
En ik weet zeker dat hij het niet wil alles wat met het kind te maken heeft.
Heidi! Waar ben jij?
Heidi, kom hier nu!
Komt eraan!
Hallo, grootvader.
Hallo, Alp-oom.
Dit is Heidi.
Je kleinkind.
Ik heb een functie gevonden in Frankfurt.
Dus nu breng ik haar naar je toe.
Ze is je eigen vlees en bloed affer alles.
Gaan! En neem haar mee.
Ik heb haar vijf jaar lang uitgezien.
Maar ik kan het niet meer. - Ga weg!
Heidi, luister naar me.
Er is niets om bang voor te zijn.
Ik weet zeker dat oom je geen pijn zal doen.
Oké, ga nu.
Gaan!
God vergeef mij.
Het kind! Neem het kind mee!
Ga door, ga met haar!
Maar zij wil mij ook niet.
Grootvader?
Goedemorgen, grootvader.
Drinken.
Dank je. - Ik breng je naar de dominee.
Hij zal weten wat hij met je moet doen.
Doe open.
Het kind is sterk.
En gezond.
Ze zal niet veel moeite doen.
Ze kan niet bij mij blijven.
Oke prima.
Ik ga over drie dagen naar Maienfeld. Misschien heeft een boer een nut voor haar.
Anders is het een thuis.
Maar ze moet tot dan bij je blijven.
Ik breng haar dan naar beneden.
Het is jouw christelijke plicht om naar je kleinkind te kijken.
Hier, ga je weg.
Grootvader?
Moet ik slapen weer in de stal vanavond?
Slaap waar je maar wilt.
Je hebt maar één stoel.
En slechts één bed.
Wat is dat daarboven?
Ik wil hier boven in het hooi slapen. Mag ik?
Grootvader?
Ik ga liever niet naar huis.
Goedemorgen, grootvader. - Drink je melk.
Stop daar!
Goedemorgen, geiten.
Kleine Beer! Little Swan! Kom op!
Kom op! Chop Chop!
Goede dag, generaal Geitenherder.
Neem het meisje mee vandaag op de alp.
Ze weet het niet hoe dingen werken in de bergen.
Hallo. Mijn naam is Heidi.
Rechts. - Dank je.
Kom op.
Heb je hem gehoord? Je moet doen wat ik zeg.
Jaaa Jaaa.
Wat is je naam? - Peter.
Woon je nu bij hem? - Ja, hij is mijn grootvader.
Jouw grootvader?
Waarom woon je niet bij je ouders?
Omdat ze dood zijn.
Mijn vader is ook dood.
Ik woonde bij mijn tante Dete in Bad Ragaz tot nu toe.
Ik moest de hele dag binnen zitten.
Maar hier is veel beter. Ik kan buiten zijn!
Hé, blijf bij mij! - Jaaa Jaaa.
Hoe heet die kleine?
Snowhopper. - Wil je me laten zien hoe je vuur kunt maken?
Zeker.
Hé, Peter.
Heb je wat gegeten van mijn kaas en worst?
Wat ik?
Nee, dat was ik niet.
Wie anders zou het kunnen zijn?
Ik weet het niet. Misschien een geit?
Een geit?
Hallo! Blijf daar.
Little Swan, Thistlefinch! Stop ermee, stop!
Ga weg! Stop dat!
Wacht jij maar! - Hem verlaten!
Luister je nooit? Ik zei: blijf daar!
Stop met slaan! Ze stopten met vechten.
Ze moeten gestraft worden. Ze geven minder melk als ze vechten.
Als je stopt met ze te raken, Ik geef je de helft van mijn eten.
De helft van?
Elke dag?
Maar je bent niet toegestaan om de geiten te raken.
Beloof je?
Elke dag. Voor de helft.
Zie je? Kijken. - Ik kan zien.
Kijken. Ouick, ga naar beneden!
Nu is het jouw beurt.
Me? - Ja.
Heidi? - Ja?
Misschien niet het eten noemen. - Ik zal niets zeggen.
In het dorp zeggen ze hij heeft ooit iemand vermoord.
Dank je.
Ik slaap liever in de stal na alles.
Heeft Peter je verhalen over mij verteld?
En je gelooft hem gewoon?
Klopt het wat hij zegt?
Mensen zeggen graag nare dingen.
Jij moet beslissen of je je eigen ogen en oren vertrouwt
of wat andere mensen zeggen.
Welterusten, grootvader.
Heerlijk.
Ik weet mijn weg hier boven.
Ik zal het je morgen laten zien waar het edelweiss groeit.
Peter.
Ik ben morgen weg. Opa neemt me mee naar de pastoor.
Wat?
ik ben alleen met deze stomme geiten opnieuw.
Opjagen! Move! Kom op.
Gaan! Verplaats het!
Hoe zie je er in hemelsnaam uit?
Grootvader?
Is de stoel voor mij?
Wie anders?
Maar ik vertrek morgen.
Je gaat morgen op stap in de alp.
En de volgende dag ook?
Zeker.
Stel niet zoveel vragen en ga je gezicht wassen.
Dankje, dankje, dankje!
Peter! Ik mag blijven!
Vandaag is de laatste dag dat ik hier zal zijn. - Waarom?
Ik moet naar school gaan.
Wanneer kom je terug?
In de lente denk ik.
Niet tot de lente?
Je kunt naar beneden komen om te bezoeken.
Grootmoeder zal blij zijn om je te zien.
Niet meer eten, je hebt genoeg gehad!
Kom op!
Mag ik ook naar school?
Kom op, eet.
Kijk eens wie daar is.
Dat is ongelofelijk.
Hij zou niet mogen worden toegestaan om voor een kind te zorgen.
Hij kijkt over.
Goede dag.
Hallo.
Alp-oom ...
Wat heb je gepland voor het meisje?
Dat heeft niets met jou te maken.
Over een jaar moet ze naar school.
Ze hoeft niets te doen.
Wees verstandig. Elk kind moet leren lezen.
Ze kan niet van de alp af komen alleen in de winter.
Kom op, kind. Ga naar buiten.
Alleen de hele winter, op die alp.
Een kind van die leeftijd heeft vrienden nodig. - Ze heeft alles wat ze nodig heeft.
Het is tegen de wet.
Ik ben niet geïnteresseerd in je wetten.
Kom op.
Zo'n varkenskop.
Hier, kijk.
Het is klaar.
Mooi.
Bedankt, grootvader.
Was het maar weer lente.
Sneller!
Dank je.
Als het donker wordt, Ik kom je ophalen.
Hallo, is Peter daar?
Hij is op school. Maar kom naar binnen.
Moeder, we hebben een bezoeker. Het is Heidi.
Hallo.
Kind, ze kan het niet zien.
Kom wat dichterbij, Heidi.
Kun je niets zien, grootmoeder?
Met mijn ogen helemaal niets.
Maar met mijn handen, het is anders.
Heidi! - Peter!
Dank je.
Je mist niets. School is zo saai.
Dat zeg je gewoon omdat je nog steeds niet kunt lezen.
Jij ook niet. Wat doet het lezen hier goed?
Eet je eten!
Je kunt de mijne hebben, grootmoeder.
Bedankt, Heidi, maar het is te moeilijk.
Ik heb bijna geen tanden, weet je.
Dan zal ik het nemen.
Grootmoeder kan het niet zien. Wist je dat?
En ze kan niet eten elk oudbakken brood.
We hebben geluk, zijn wij niet grootvader?
Whoa daar!
Oom? Hallo.
Ik heb goed nieuws.
Ik heb een plaats gevonden voor Heidi,
met vrienden van mijn werkgevers, in Frankfurt.
Het is een gerespecteerd gezin,
en Heidi kon zelfs naar school gaan met hun jonge dochter.
Het is een geweldige kans voor haar.
Zeg tenminste iets!
Als je klaar bent, kun je gaan.
Maar ik wil haar met me meenemen.
Heidi blijft hier.
In het dorp zeggen ze je laat haar niet naar school gaan.
Vanwege je koppigheid, ze zal niet leren lezen of schrijven!
Wil je dat ze hier wild wordt?
Waarom geef je om haar? plotseling?
Oom, vorige keer had ik geen andere keuze.
Er is niets meer te zeggen.
Als je haar niet naar school laat gaan,
ze zullen haar van je afpakken en zet haar in een huis.
Ik neem haar vandaag mee. Met hulp van de dorpelingen, indien nodig.
Waar is het kind?
Heidi is van mij.
Ga hier weg.
Heidi! - Dete?
Tante Dete! - Heidi, mijn kind.
Kom hier.
Heb je me veel gemist?
Jongen, ga terug naar je geiten.
Ik moet met Heidi praten. Kom op.
Ga zitten.
Luister naar me.
Hoe zou je willen leven in een groot, mooi huis?
The Sesemanns, hele aardige mensen uit Frankfurt,
zijn op zoek naar een vriend voor hun dochter.
Maar ik vind het hier leuk.
Maar het meisje in Frankfurt kijkt er zo naar uit dat je komt.
Ik blijf liever bij opa.
Heidi, grootvader wil jou om met mij mee te gaan.
Werkelijk?
Kind, we willen het allebei wat is het beste voor jou.
Meekomen. De trein vertrekt binnenkort.
Maar ik moet vaarwel zeggen. - We hebben geen tijd.
Het is ver weg? - Nee nee.
En wat als ik het niet leuk vind?
Dan kun je thuiskomen.
Ik beloof.
Kom op.
Kom op, schiet op!
Waar is Heidi?
Ga, schiet op!
Hop op.
Daar gaan we! - Okee.
Ze zijn weg! Je bent weer laat, of niet?
Blijf kijken.
Het is een wonder dat het kind nog steeds leeft.
Heidi, blijf hier.
Blijf hier!
Heidi, kom met mij mee. Kom binnen.
Ben je vrij?
Het herenhuis Sesemann, alsjeblieft.
Kom op.
Heidi!
Eruit.
Goede dag, dames. - Goede dag.
Welkom, dames.
Miss Rottenmeier wacht op ons.
Volg me alsjeblieft.
Heidi, stop ermee!
Ik introduceer je Miss Rottenmeier nu, oké?
Dat is de gouvernante van de jonge dame.
Gouvernante?
Ze is een zeer vooraanstaande vrouw wie ziet er af na Miss Klara.
Dus gedraag jezelf!
Miss Rottenmeier zal je nu zien. - Juist. Meekomen.
Helaas had ik geen tijd om haar kleren te veranderen.
Wat is jouw naam? - Heidi.
Heidi? Dat is geen christelijke naam.
Haar naam is Adelheid, net als haar moeder.
God rust haar ziel.
Het kind lijkt me erg jong.
Inderdaad, ze is vrij klein voor haar leeftijd.
Ik ben acht. - Acht.
Nee, dat gaat helemaal niet lukken. Kom met me mee, Dete.
Adelheid is precies wat de heer Sesemann wilde.
Een onbedorven kind van het Zwitserse platteland.
En nu wil ik mijn kant van de deal.
Hoe moet ik je noemen? - Heidi.
Ik ben Klara.
Was je enthousiast over Frankfurt?
Grootvader en tante Dete wilde dat ik kwam,
maar als ik het niet leuk vind, Ik mag naar huis gaan.
Je bent het meest nieuwsgierige meisje Ik heb elkaar ooit ontmoet.
Zijn de kleding van die jongens?
Het is praktisch op de alp. Vooral voor klimmen.
Oh, klimmen ...
Kan je niet lopen?
Nee, helaas niet.
Dus je moet hier altijd in blijven zitten? - Ja.
Voel je vrij om me te duwen.
Hoe vind je ons huis?
Het is groot.
Het spijt me.
Wat is er gebeurd?
Ik reed de tafel in. Ik lette niet op. Het spijt me.
Rechts. Het is tijd voor het avondeten.
Laten we zitten.
Je lijkt een beetje op Peter, de geitenhoeder.
Pardon? - Adelheid.
Praat niet zo tegen de bedienden.
In dit huis gebruiken we bestek.
Ze kent de basisprincipes niet eens.
Sorry. Ik haal een vod.
Een vod?
Ga zitten, Adelheid!
Tinette. Stilte!
Mag ik er twee?
Sebastian.
"Kan hij me alsjeblieft twee rollen geven?"
Kan hij alsjeblieft ... me twee rollen geven?
"Geef me twee rollen."
Geef me twee rollen.
Twee rollen.
Twee rollen, alsjeblieft.
In dit huis zijn er regels, Adelheid.
Je moet naar de dienaren verwijzen als 'hij' of 'zij',
en met hen praten is verboden.
Het ontbijt is om 7:30 uur.
De lessen zullen in het onderzoek plaatsvinden en begint om 08:15 uur.
Om 12:30 nemen we onze lunch.
Dan twee uur rust.
Om 7 uur is het bedtijd.
In dit huis is er niet rennen, springen of springen.
We lopen altijd.
We verhogen nooit onze stemmen.
Miss Rottenmeier?
Wat ben je aan het doen?
Je kunt hier niet zo rondrennen.
Me? - Ja!
Mensen niet wassen in de bergen?
Ja dat doen we.
Ik heb dat daarboven gehoord,
er zijn bergtrollen en kabouters.
Heb je er ooit een gezien?
Blijf stil.
Zet die nu op, en als je klaar bent, kom naar boven.
Heidi!
Nee, het botermes.
Oké, Miss Adelheid.
Open het boek in hoofdstuk een en voorlezen.
Ik kan het niet.
Pardon?
Ik kan niet lezen.
Je moet de letters kennen.
Welke brief is dit?
Het is net een berg.
Ja dat is zo.
Miss Klara, dit is niet grappig.
Peter kan het ook niet lezen.
Peter? - Peter?
Hij is mijn vriend.
Peter zei dat het niet nodig is op de alp.
U hoeft het niet te doen?
Missen...
Iedereen kan en moet leren lezen.
Excuseer me alsjeblieft een moment.
Ze kent het alfabet niet?
Een volledig wild, ongeschoold wezen is in ons huis gebracht.
Misschien zou het passend zijn voor haar om een ​​aparte leraar te hebben.
Dat zou je leuk vinden.
Het kan niet te veel vragen
om het Zwitserse kind het alfabet te leren naast Klara's les.
Zeker niet, ik dacht gewoon ...
Zodra de heer Sesemann terugkeert, Ik zal ervoor zorgen dat Adelheid dit huis verlaat.
Opent dit venster niet?
Waarom?
Ik wil te weten komen als je de bergen kunt zien.
Miss Adelheid, wilt u zo vriendelijk zijn? om je stoel opnieuw te nemen
zodat we kunnen doorgaan met de broodnodige les?
Miss Klara.
Miss Adelheid, de berg wordt 'A' genoemd.
'A' voor Adelheid.
' EEN'. - Precies.
Breng me daarheen, Heidi.
Niet zo breed! We willen niet gezien worden.
Ik wilde je dit laten zien.
Ben jij dat? - En mijn moeder.
Maar je staat op.
Ja.
Ik werd pas ziek na het ...
Ze is gestorven.
Vader mist haar ook.
Hij reist altijd voor zijn werk.
En ik zit altijd vast in dit huis.
U!
Mijn God! Jonge dames kruipen niet zo omhoog.
Sorry.
Het is tijd om te dutten, Miss Adelheid.
Maar ik kan niet slapen.
Je moet niet slapen, alleen maar rusten.
Hoe kan ik van dienst zijn aan de jonge dame?
Doe je...
Weet hij hoe hij het raam moet openen?
Welke?
Hier, mademoiselle.
Goed, niet zo ver weg!
Er zijn helemaal geen bergen.
Nou, je kunt er hier geen zien,
maar kijk, je kunt veel verder van de toren zien.
Maar nu moet ik het venster opnieuw sluiten en de jongedame gaat naar haar kamer.
Anders zullen er problemen zijn.
Bedankt en adieu.
Adieu.
We moeten terug zijn voor het einde is rust ten einde.
Zeker.
Rechts.
Nee, leff!
Dat is juist. Daar langs.
Appels, verse appels!
Verse appels!
De toren.
Waar is het nu?
Heidi, ik weet het nu niet.
Misschien weet hij het.
Heidi, je kunt niet tegen een bedelaar praten!
Heidi!
Deze manier.
Daar is het.
Brood! Vers brood!
Vers brood!
Er. Dat is waar je naar toe gaat.
En jij dan?
Maak je geen zorgen om mij. Ga door, schiet op!
Gaan!
Ik hoop dat Miss goed uitgerust is.
Missen?
Ik weet zeker dat de jonge dame dit leuk zal vinden.
Hoe schattig.
Als je een paar centen hebt ...
Blijf daar niet gewoon staan. Zoeken!
Missen?
Adelheid!
Klara!
Ik kan ze niet vinden.
De voordeur stond open.
En? - Misschien zijn ze uitgegaan.
Oh, goed. Waarom uit? Waar?
Ik denk dat we ze buiten moeten zoeken.
Goede God!
Zoek de kinderen, Sebastian.
Vind ze!
Waar zijn de bergen?
Grootvader.
Heidi, hoe was het?
Kijken.
Ze zijn zo lief.
We moeten gaan.
Kom op!
Missen!
Wat denk je dat je aan het doen bent?
Terug naar het huis, zo snel als je kunt.
Waar waren ze in hemelsnaam?
Niet ver. Ze wilden gewoon ...
Haal een frisse neus. - Precies.
Je hebt Klara uit dit huis gehaald.
Weet je hoe gevaarlijk dat is?
Wat...
Wat zou je haar vader hebben verteld? als er iets was gebeurd met haar?
En je sjerp is alles ...
Oh hemeltje! Die wezens moeten gaan.
Nee... - Sebastian!
Kunnen we ze niet houden? - Absoluut niet!
IK...
Ik kan niet ademen. De vacht!
Oh God!
Haal ze weg!
Die wezens moeten gaan!
Haast je. Ouickly, Sebastian!
Ik zal afzien van deze kleine mijten. - Ik kan niet ademen.
Oh mijn god, neem die daar! Haast je!
Sebastian! Oh God.
Sebastian! De kat! Het valt me ​​aan!
Nee.
Adelheid zal hebben geen avondmaal vanavond.
Maar... - Miss Sesemann.
Het is aan volwassenen om te beslissen hoe kinderen worden opgevoed.
Ga daar staan.
Met je gezicht naar de muur.
Ga aan de slag!
Met je gezicht naar de muur.
Met je gezicht naar de muur, zei ik!
Volgende keer zal ik je sluiten in de kelder met de ratten.
Ik moet naar huis.
Sorry?
Wat?
Heidi!
Ik moet gewoon.
Maar...
Adelheid. - Maar waarom? Heidi!
Stop hier.
Heidi, wacht!
Ik zei stop! - Heidi!
Ga niet!
Hoe durf je!
Dete zei dat ik kan vertrekken wanneer ik wil.
Heeft ze het echt gedaan?
Toen loog ze. Je kunt echt niet vertrekken.
Weet je niet hoe gelukkig je bent?
Ik wou dat ik volwassen was in zo'n huis.
Wat wilde je doen met die rollen?
Ze zijn voor grootmoeder.
Jij stomme kind.
Laat ze daar.
Heidi, wat ben je aan het doen?
Kijk wat je aan het doen bent voor de jonge dame.
Ga nu naar je kamer.
Precies deze seconde.
Tinette.
Tinette!
Grootvader.
Waar is Klara?
Ze is ziek.
Ziek! Door jou.
Dus, hier is ons kleine Zwitserse meisje.
Wees niet bang. Ik ben gewoon de dokter.
Hiya. - Hallo?
Hiya.
Is Klara ziek?
De jonge dame is veel beter.
Ik denk dat ze je graag zal zien.
Vaarwel.
Adieu.
Ben ik zo vreselijk dat ik je wil laten vertrekken?
Nee, dat is het niet.
Ik heb alleen jou, Heidi.
We zouden zo'n leuke tijd samen kunnen hebben.
'N'.
Je zou nu wat sneller moeten zijn. - 'O'.
Het ziet eruit als een broodje.
Precies.
Het is geen 'T' voor loopvlak,
of een 'K' voor kread,
maar een 'B' ... Een 'B' voor brood.
En dat begint met een ...
'B'! Wat is er mis met je? Hoe ben je vergeten?
Je hebt jezelf echt opgedraaid.
Ik heb mezelf helemaal niet opgedoft. Hoe durf je!
Welkom thuis, mijnheer. - Sebastian.
Mijn beste! - Leuk u hier te hebben, mevrouw Sesemann.
Vader! Klara, mijn kind.
Mijn lieve kind! - Wat een geweldige, vader.
Ah, dus dit is onze Adelheid?
Goede dag.
Ik heb een verrassing voor jou.
Grandmama! Klara.
Mijn lieve, lieve meid.
Ik passeer alleen maar ik moest je zien.
Laat me naar je kijken.
Je ziet er goed uit!
En...
Goede dag, medeme.
Mevrouw.
Larie en apekool!
Noem me gewoon Grandmama.
We hadden gelijk om een ​​vriend voor Klara te vinden.
Ze is veel beter, zo opgewekt.
Ik ben bang voor mijn nieuws zal je enigszins temperen.
Naar mijn mening, Adelheid vertoont tekenen van ...
Er is geen andere manier om het te zeggen ...
... niet in goede gedachten te zijn.
Niet in haar goede verstand?
Wat bedoelt u? - Adelheid kan nog steeds niet lezen.
Ze herkent de brieven niet eens,
hoewel de heer Kandidat doet zijn uiterste best.
Dit is serieus verstorend De lessen van Miss Klara.
En haar gedrag is onmogelijk, ronduit wild.
Nou nou. Ik ga een besluit nemen.
En dan nemen we het vanaf daar.
"Toen de jonge herder telde zijn schapen in de avond,
hij realiseerde zich dat de kleinste was verdwenen. "
"Waar zou het kunnen zijn?"
"Buiten begon het te sneeuwen en een ijzige wind blies. "
Dat is mij en Peter ooit overkomen.
We hebben een geit verloren.
Heb je het opnieuw gevonden? - Ja. Dankbaar.
Daar waar je vandaan komt ...
Ik weet zeker dat het heel anders is dan hier. Heb ik gelijk?
Hoe gaat het verhaal verder?
Alstublieft.
"Het werd donkerder en donkerder en de sneeuwvlokken wervelden door de lucht. "
"Maar ineens
hij hoorde het zeer stille geblaat van een klein schaap. "
Juist, dat is waar ik stop.
Maar het kleine schaap. Vindt hij het?
Je kunt dat zelf lezen.
Maar ik kan het niet.
Waarom niet?
Peter zei dat we niet hoeven te lezen.
Peter, toch?
Je hoeft niet altijd te geloven wat andere mensen zeggen.
Als je kon lezen je zou weten hoe het verhaal verdergaat.
En jij houdt van verhalen, nietwaar?
Ja.
Nou dan.
Ik laat het boek voor je achter.
Heidi is een liefhebber en ongelooflijk gevoelig kind.
Ik weet zeker dat ze kan leren lezen als het de juiste aandacht krijgt.
Godzijdank.
Maar ik krijg de indruk dat ze niet erg gelukkig is.
Ze heeft alles wat ze maar kan wensen.
Het is iets diep van binnen.
Wonen in dit huis gaat tegen alles wat ze is.
Klara is nog nooit zo gelukkig geweest.
Ik snap het.
En het voorkomt dat je je schuldig voelt over het verlaten van Klara alleen.
Larie en apekool.
Hallo?
Tinette.
Wat ben je aan het doen? Wat zit er in je hand?
Een spook! Hoor je het niet?
Er bestaat niet zoiets als geesten. - Er bestaat! Luister.
Sebastian? Helpen! Een spook!
Niets is gestolen?
Ik heb het zilver zelf gecontroleerd drie keer voorbij.
En ik deed de deur op slot.
Ik beloof.
Het was een geest, zeker.
Poppycock, Tinette. Wat rot!
Sebastian, je bent een verstandige man. U moet een verklaring hebben.
Wel, ik moet toegeven
dat als meneer mij vraagt,
dan moet het zeker gezegd worden dat dingen gebeuren,
zo goed...
dat zijn enigszins, hoe zal ik het zeggen,
die enigszins bovennatuurlijk lijken.
Bovennatuurlijk? - Ja.
Goed dan.
Goed...
Ik ga stoppen aan al deze carry-on.
Zorg ervoor dat de kinderen hoor hier niets over.
Goede nacht.
Naar bed. - Goede nacht.
In de...
vall ...
ey ...
"In de vallei."
"In de vallei stroomde er
een kleine stroom
en in het heldere water
je kon de forel zien zwemmen. '
Ja! Heidi, ik wist dat je het kon doen.
Ik wist het. - Fantastisch.
Wie had dat gedacht?
"De vis schitterde zilver,
en speels rondgegooid. "
"Hier bij deze lov ... heerlijke plek,
de herder wilde rusten
en eet zijn middagmaal. "
Ja, ze kan het!
Ik ben zo blij, Grandmama. - Bravo, bravo, Heidi!
Elk kind kan leren lezen met een goede leraar en wat geduld.
Heidi, ik ben heel blij.
Ons kleine Zwitserse meisje lijkt het hier goed te doen.
En dat is waarom...
ze zou bij ons moeten blijven.
Voor altijd? - Ja.
Ja, mijn kind, voor altijd.
Tot ziens, moeder. - Tot ziens.
Duizelig!
Hoe lang kun je blijven, vriend?
Ik ga zo snel weg als dit bedrijf wordt opgeruimd.
Ik hoop de geest te zien voor mezelf vanavond.
Het zou mijn eerste zijn.
Kind!
Wat doe je hier in vredesnaam?
Raak haar niet aan! Slaapwandelaars moet je niet wakker maken.
Ze is ijskoud.
Kun je nog een deken meenemen?
Wat op aarde...
Hier.
Laat ons alsjeblieft alleen.
Wees niet bang, Heidi.
Ik ben het, de dokter.
Droom je?
Over grootvader.
Heb je pijn?
Nee, alleen hier.
Dit doet pijn.
Mijn lieve kind, waarom heb je al die broodjes bewaard?
Ze zijn voor grootmoeder. Ze kan geen hard brood meer eten.
Je mist je huis, kleine Heidi.
Kom op.
Daar daar.
Alles komt goed.
Heimwee, zeg je?
De Zwitserse ziekte. Haar zenuwen verkeren in een vrij staat.
Ze moet onmiddellijk naar huis worden gestuurd.
Ze kan het niet. - Ze moet!
Dat kan ik Klara niet aandoen. Alstublieft.
Doe alles wat je kunt, oké?
Ik heb je mijn advies gegeven.
Zo? Heb je de geest gezien?
Ik heb niets gezegd.
Vertel me alles, vader. Please!
Klara.
De geest...
was onze kleine Heidi.
Heidi? - Heidi?
Ze slaapwandelt omdat ze lijdt.
Wat heeft zij nodig? - Haar thuis.
Dus mijn lieve kind, Heidi kan hier niet blijven.
Maar dat moet wel. Dat kun je niet doen!
Doe alsjeblieft niet! Wat zal ik doen zonder Heidi?
Heidi's ziekte zal alleen genezen worden ... - Ik wil dat ze hier blijft!
Klara. - Ik ben ziek en helemaal alleen!
Je vergeet jezelf. Rustig maar meteen!
Ga!
Ga naar je grootvader en Peter. Iedereen, ga gewoon weg!
Tinette, breng me meteen naar mijn kamer.
Adelheid.
Sebastian neemt je vandaag mee naar huis.
Je neemt de trein 's middags. Tinette helpt je pakken.
Thuis van grootvader?
En Klara?
Klara?
Klara.
Doe alsjeblieft de deur open.
Dank je.
Kun je dit aan Klara geven?
Ze moet me komen opzoeken.
Alstublieft.
We zullen zien.
Duizelig.
Daar ga je!
Eindelijk weer vrede.
Tinette! Tinette!
Ik zal je Heidi noemen.
Mijn kleine Heidi.
Vaarwel.
Mensen wonen daar ...
Die bergen! Het is zo beklemmend.
Kom hier.
Het was een groot genoegen, mevrouw.
Kijk het kind goed af. - Ik zal.
Adieu!
He kijk! - Wat is het?
Dat is Heidi.
Hallo, Heidi.
Komen!
Leuk! Ik wil dat!
Kijk naar deze schoenen.
Heidi! - Peter!
Heidi, ik hoorde dat je in een paleis woonde. - Het was geen paleis.
Wat zit daar in? - Wacht maar af.
Deze zijn voor jou, grootmoeder. Veel soff-rollen.
Het is heerlijk dat je terug bent, Heidi.
Een grote worst voor je, Peter.
Dank je.
Grootvader!
Heidi!
Ochtend, Little Swan and Little Bear.
Peter, ik kom eraan!
Nee!
Dus, hier is je helft. - Dank je.
Geachte Klara,
het dorp ligt nu onder dikke sneeuw.
Alles is wit en sprankelend.
We zijn naar het dorp verhuisd
zodat ik naar school kan gaan.
Op school zitten jongens aan één kant en meisjes aan de andere.
Onze voorganger is veel strenger dan de heer Kandidat.
Soms zijn er zelfs stokslagen.
En arme Peter wordt altijd gestraft omdat hij altijd te laat is.
Vertel me nu wat je wilt zijn als je opgroeit.
Een herder.
Een boer. - Boer.
Een smid. Zoals mijn vader.
Smid.
Ik wil verhalen schrijven.
Ouiet!
Ik snap het.
Welke brief is dit?
' EEN'? - Een letter 'D'!
Bijna elke dag na school,
Ik probeer de arme peter te leren lezen.
Oh Peter, je hebt dit gisteren gedaan.
Maar het werkt niet echt.
Oh Klara, ik mis je zo erg.
Ik denk elke dag aan je.
Schrijf me alsjeblieft.
"Er is niets dat ik meer wens dan dat je me komt opzoeken. '
"De jouwe, Heidi."
Ik nam niet eens afscheid.
Ik geloof het niet. Ik geloof het niet. Het is Klara!
Peter, Peter, Peter!
Peter, kijk! Het is Klara. Mijn beste vriend! Klara!
Klara! - Heidi!
Heidi, ik heb je zo gemist. - Ik heb jou ook gemist.
Grandmama! - Heidi!
Mijn lieve kind.
Zie je, Klara was op zo'n vreselijke manier,
Ik besloot haar hierheen te brengen.
Denk je dat ze hier zou kunnen blijven voor een paar dagen?
Voor een vergoeding, natuurlijk.
Klara is onze gast.
Oke. - Zeker?
Heidi!
Heidi, je moet me helpen me aan te kleden.
Je hebt dit niet nodig. - Heidi!
Of een van deze beide.
Kijken. Ik heb ze ook niet nodig.
Heidi, niet zo snel.
Kleine beer, kleine zwaan.
Ze zijn precies zoals ik me had voorgesteld.
Peter, kom!
Peter, kijk. Het is Klara.
Klara, dit is Peter.
Hallo. Ik heb zoveel over je gehoord.
Kom je?
Nee. - Waarom? Laten we met hem gaan.
Hoe zal dat werken? Je kunt niet lopen.
Peter! - Kom laten we gaan.
Ik verlaat Klara niet alleen.
Verplaats, ga! - Peter!
Hij komt er wel overheen.
We gaan! Move!
Heidi, Ik zou graag met jullie twee naar boven gaan.
Kom op! Move!
Move!
Ga alleen naar huis.
Jij domme stelletje geiten.
Kom op, ga door! Gaan!
Heb je dat gezien? - Ja, een vallende ster.
Nu kunnen we iets wensen.
Ik wens dat... - Nee!
Je mag niet zeggen.
Damn!
Kom op, geiten!
Waar is de rolstoel? Heidi, waar is het?
Het is niet hier.
Het is er ook niet.
Het kan niet zomaar verdwijnen.
Opa, hij is er niet. - Wat? Het is weg?
Onmogelijk. Heb je overal gekeken?
Nu moet ik hier de hele dag zitten en kan niets doen.
Grootvader zal aan iets denken.
Hij krijgt een stukje van mijn verstand.
Kleine Beer?
Dank je.
Daar ga je.
Ik weet wat je gedaan hebt, generaal Geitenherder.
Je slechte geweten is waarschijnlijk straf genoeg.
Kijk nu eens naar de meisjes tot ik 's avonds terugkom.
Begrijp jij mij?
Ik ga Peter halen. - Ja, doe het.
Naar buiten komen.
Ik wil het niet.
Doe het dan niet.
Hij zal zeker komen. Zodra er eten is.
Ze zijn mooi.
Het is net zoals je zei. - Zien? En nu ben je hier.
Ik haal wat bosbessen.
Klara!
Heilige moeder van God.
Kom hier!
Kom op.
Je kunt het.
Probeer het.
Ik weet dat je het kan!
Goede dag.
Ik ben hier om mijn dochter te halen.
Hallo Alp-oom. - Hallo.
Moeder, hoe kun je Klara brengen naar een plek als deze?
Kijk er gewoon naar!
Dit is geen plaats voor een ziek meisje.
Deze hut, deze rotsen overal.
Je moet mijn zoon excuseren.
Ik wil mijn dochter meteen zien. Waar is ze?
Vader, hier ben ik.
Klara.
Vader.
Mijn kind.
Je loopt.
Vergeef me alsjeblieft.
Vader.
Je loopt. Klara.
Dit is een cadeau voor jou, mijn lieve kind.
Bedankt, Grandmama.
Er zit niets in.
Omdat je het zelf vult.
Wat is er aan de hand, kind?
Iedereen lachte me uit. - Waarom is dat?
Omdat ik verhalen wil schrijven.
Is dat juist?
Ze weten gewoon niet beter, Heidi,
omdat ze alleen dit dorp kennen.
Maar je hebt meer van de wereld gezien, is het niet?
Als iets in het leven je vreugde brengt,
dan moet je het gewoon doen,
ongeacht wat mensen zeggen.
Het was zo leuk om je te zien.
Ik ga je missen.
Ik ga je ook missen.
Vaarwel.
Heidi, tot ziens.
Adieu!